Dobrin's world

јули 18th, 2011

Секс на плажа

Posted by dkocev in литература, поезија

Пред Секс на Плажа

Откако ме боцна

на фејсбук,

ловиме муви

со јазикот,

заробени во усната празнина

и ги редиме

на игла,

па на некое

патетично перниче

во црвена боја.

Таа незнае

дека е калуѓерка

во секси долна облека,

а јас скриен и стуткан во багажот

на автомобил

што се обидува  да го паркира.

За време на Секс на плажа

Шетавме покрај морето,

а после ме заеба

и отиде со друг.

После секс на плажа

Ја слават пијани тинејџери

седнати во круг.

Само женските комарци ја цицаат крвта,

се сеќавам на едно лето,

после боцкање на фејсбук.

Таа нема да се врати,

како неповратно шише.

јули 17th, 2011

Прашање без одговор

Posted by dkocev in поезија

Прашање без одговор

Што е Животот?

Животот е светла лента

во спектар на халоген елемент.

Гради или задник?

И понатаму немам одговор.

Вредност

Овој пат не вреди.

(да се обидувам)

Нашите патишта

се ипреплетени

како макароните на Џексон Полок.

Барем да вредеа толку.

јули 14th, 2011

Зграда

Posted by dkocev in поезија

miniature_building_art_640_03

Зграда

Многу си пијан,
Викаш
и се држиш за нешто,
лежејќи на под,
а под тебе,
некој тропа на таван.

Сам

Во просек осуммина
се раѓаат на секој мртов,
и така светот расте,
а јас сè повеќе сум
сам.

јуни 30th, 2011

Убедлива лага (константна надеж)

Posted by dkocev in поезија

dadda

1. Убедлива лага (константна надеж)

Да

Наскоро ќе бидеме среќни

Да

Наскоро ќе бидеме среќни

Да

Наскоро ќе бидеме среќни

Да

Наскоро ќе бидеме среќни

Да

Наскоро ќе бидеме среќни

Да

Наскоро ќе бидеме среќни

Да

Наскоро ќе бидеме среќни

Да

Наскоро ќе бидеме среќни

Да

Наскоро ќе бидеме среќни

2. Неуспешна песна

Децата што лажат

ќе бидат

поуспешни.

јуни 29th, 2011

Барање, не молење

Posted by dkocev in поезија

Ти не си божица,

а јас верник,

па да те теодицирам.

Драга не биди педер!

март 26th, 2011

Наслов без песна

Posted by dkocev in хоби

Коментар: Бидејќи често е во пракса во литературата и уметноста да се создаваат дела без наслови (можеби и најтешко е да се измисли насловот) како на пример песна без наслов, расказ без наслов, слика без наслов… Јас одлучив  да (или си викам, зошто па да не) напишам наслов без песна (за да не им биде покусо на насловите па да се жалат) Против дискриминација на насловите :) )) Нешто до времето ли е или…

____________________________________________________________

Наслов без песна

март 24th, 2011

Програмска

Posted by dkocev in литература

programska

март 21st, 2011

Напредно пребарување

Posted by dkocev in литература

konc

март 19th, 2011

Мојата прва книга

Секогаш може повеќе. Тоа најдобро го согледувам сега, кога како почетник кој го прави првиот чекор, чувстувам мала доза на трема, недоверба, па и некое чувство кое може да се нарече каење за веќе напишаното. Сепак кога подобро ќе размислам, тоа сум бил јас, пред неколку месеци и тоа навистина било дел од мене. Можеби  сум во некој период, каде започнуваат да се отплеткуваат  (или заплеткуваат) патиштата, кога мислењето еволуира и се менува со брзина на светлината. Навистина, пред половина година, откако започнав да пишувам, не очекував дека еве и јас ќе направам моја, сопствена книга, во која ќе ги соберам песните од блогот и ќе остане зад мене да ме потсетува на почетоците и моите обиди да го кажам мислењето, да ве насмеам, да ве натажам, да ме пофалите или да ме искритикувате. Голема благодарност, до сите кои го посетуваа мојот блог, кои ме читаа, моите нови пријатели, кои можеби беа предуслов, да се створи нешто свое. Посебна благодарност до господин Љупчо Бочваров, кој со сета своја умешност и начитаност ми го напиша прекрасниот предговор на книгата, што за мене е од особена важност.

Мојата книга :)

http://www.2shared.com/document/8T05eu8a/DvosmislenoDK.html

март 15th, 2011

Раскази

Posted by dkocev in литература

art1

Море

Сакајќи да побегне од непријателски настроената средина, која го опкружуваше, собори едно големо дрво. Му ја излупи кората и почна секојдневно да го вдлабнува. Копаше во него. Тоа сурово дрво, без душа, конечно доби лик на чамец, совршено измазнет, со пар, истотака рачно направени весли. Во него го почувствува спокојот и блискиот спас. После огромен труд ќе може да се ослободи, да отпатува некаде далеку, да побегне од мрачните сеништа. Сериозно се доближи до неговата животна кулуминација. Безброј светови се пред неговиот чамец… Само уште, да направи и море.

Тој, човекот, еден

Беше роден на 29 февруари, 19… Посебен акцент ставаше на тоа што живее во два века и милениуми и како да беше единствен кој успеал да го направи тоа. Плод на бакнежот меѓу ерите. Ќе прочита некој оглас во весниците: Уметнички предмети: Продавам кучиња со педигре, ќе промрмори. Сеуште живее со верување дека којотот еден ден ќе победи и ќе се насладува на брзата птица итрица. Од целото срце го мразеше пушењето, на целата негова штетност ја додаваше и неговата двосмисленост.  Тие што не го познаваа ќе го послушаа советот: Ако ти понуди човек со брада, цигари, Речи не!

Градскиот херој со резерва ракија во задниот џеб, негираше дека студот не постои, дека е недостаток на топлина, неможе да се измери. Велеше: -Си поигруваат со нас, бушавите, лажат! На лагата и се кратки нозете. Моите измрзнаа. И можеби најверно од сите играше лото, иако знаеше дека шансите за добивање се речеси исти како на неговиот сосед кој воопшто не игра, и понатаму се надеваше дека можеби го живее токму оној од илјадниците животи.

Тој сега седи на неговото стереотипно место и очекува да го спомнат во најмногу илјада и двесте знаци. Замислете го како негативец во вашиот омилен расказ, работи како детски кошмар, како ваш синоним за пропаднат живот. Името му е изрезбано на некоја клупа…

Егзистенција

Според некои мои проценки, какви што ги правеле јунаците во авантуристичките романи, мора да сум овде веќе седумнаесет часа. Бев мокар, до гуша во густа течност, леплива, со мирис на железо, на монети. Секој мој обид да се ослободам од гломазните ткива беше неуспешен. Повторно се лизгав по слузницата на ендокардот и нурнував во црвената течност. Само на еден испакнат набор се потпирав, таму се одмарав, инаку морав на секоја секунда да вдишувам и да чекам повторно да земам воздух, а и тој беше загушлив.

На целата агонија, силните звуци и удари одекнуваа речиси неподносливо, а ѕидовите ме отфрлаа од една на друга страна-центрифугална сила. Се дерев, скокав , гребев. Ништо.

Затворен сум во мускул со големина на соба. Заробен во нејзиното срце, сега ми преостана уште една шанса, да се обидам да се искачам до некоја од артериите и да се заглавам во нив. Можеби ќе се спасам. Ме мачеше нејзината одлука, да ги донира своите органи по смртта…

Хонорарска смрт

Силен бодеж во пределот на градите. Се разлеа крв. Здивот стануваше се’ потежок. Полека се спушташте долу. Помисли на најблиските, во секунда му помина целиот живот. Болката се ширеше и го јадеше луто. Капаците се’ потешки, Веќе неможеше да ја трпи силната бела светлина, која беше заслепувачка.

Режисерот:  -Сечи!

Ги исклучиа рефлекторите.

Му ја поправиjа шминката и почнаа од ново.

За некој смешен хонорар.

Фотошоп

Во ерата на дигитализација, можев да и’ се восхитувам, милувајќи го секој пиксел од нејзината слика. Толку е прекрасна и невина. Единствена е за мене, како и сите други.

Инаку во последно време ги оставив видеоигрите. Купив нов компјутер и се нафрлив на фотошоп. Полека оди, но го совладувам. Има многу упатства.

Во почетоткот е тешко да се навикнеш, премногу икони… Сега за сега ми оди добро, со почетнички грешки. Не сум јас сега, преку ноќ експерт. Тоа не може да се очекува. Интересна работа е фотошоп. Вчера ја осветлува фотографијата, за подобро да го видам ликот, денес го отсранувам од неа глупакот (после ќе го деформирам), ја упропастува фотографијата. Само уште рацете кај половината…

Следна страница »
  • Monthly

  • Блогови

  • Мета

    • Subscribe to RSS feed
    • The latest comments to all posts in RSS
    • Subscribe to Atom feed
    • Powered by WordPress; state-of-the-art semantic personal publishing platform.
    • Firefox - Rediscover the web